Tableau mort

Σε τούτο το tableau vivant, ελκόμαστε όλοι απ’ το λάκκο μας. Scroll down. Αυτή η κατεβασιά, η όδευση προς τη βάση μας για την οποία μάλλον πρόκειται, δεν υστερεί σε τίποτα μιας πτώσης ηλικιωμένου στα πλακάκια του μπάνιου του. Δεν είναι σκηνοθετημένη, μα δεν τη λες και ακούσια. Αφού σωριαστεί, συστρέφεται ο μεγάλος άνθρωπος. Η οικογένεια, για να δείξει ομοιογένεια, απ’ τις μασχάλες προσπαθεί να τον σηκώσει. Επικρατεί εκνευρισμός. Ανθίσταται ο ηλικιωμένος, έχει λάβει σήμα, καλείται από το κέντρο της γης. «Έπεσα». «Τέλειωσα». «Αφήστε με». Ποιος σκύβει να μαζέψει ένα πεσμένο φύλλο και να το βάλει πίσω στο κλαδί του;

[…]

Με ίλιγγο κατεβαίνουμε λοιπόν, με πάθος πτώσεως, όλο και πιο βαθιά η βουτιά στη βλέννα του tableau vivant. Διαφημίσεις, ρήσεις, μετακινήσεις αγαλμάτων ούγγρων φιλοσόφων, άρθρο για τα αυτοάνοσα νοσήματα που μοιάζει με διαφήμιση κι αυτό. Scroll down.

Και η καταβύθιση αρχίζει να θυμίζει απόπειρες πνιγμού. Να κρυφτούμε, εμείς και τα καρφιά μας, στις πτυχώσεις του νερού. Κάπου να παραχώσουμε την ντροπή της κούρασης. Ανάγκη για κατάρρευση επιτέλους. Βαρύτητα και άνωση, ζυγίζουν η μια την άλλη. «Λοιπόν, ζύγισε τον εαυτό σου και πες μας πότε είσαι έτοιμος», «δίκιο έχει, θα κρυώσεις τόση ώρα πεσμένος στα πλακάκια», «ε, βέβαια, τι θα γίνει τώρα, θα μείνεις για πάντα εδώ; έλα, πάμε, με το τρία!».

Υποχρεωτική αναστήλωση.

Προσωρινή αναστήλωση.

[…]

Σε βλέπω φωτισμένο απ’ την οθόνη να έλκεσαι απ’ το λάκκο σου, απ’ το σημείο μηδέν. Να επιθυμείς να χάσεις πια τη στατικότητά σου, σαν άλλη παρθενία. Ν’ αφήσεις πίσω το περιεχόμενό σου. Να χάσεις το βάρος, να χάσεις το θάρρος. Να ασθενήσεις. Να κύψεις. Να παραδοθείς. Να κοπεί να θες η ανεμόσκαλα. Να διαρρηχθούν τα κρατήματα της διάρκειας της μέρας. Οι σπόνδυλοι να λυθούν. Σκέφτεσαι πως αν σταθείς όρθιος δεν θα ‘ναι για πολύ, δεν θα ‘ναι για καλό. Μόλις προ ολίγου τραβολογούσες μέχρι εξαρθρώσεως στο μπάνιο του τον πεπτωκότα γέροντα. Τώρα στα μάτια και στα μαλλιά σου αντιφέγγουν τα ψηφία και οι νεκρές φιγούρες του tableau. Κι άλλο ξετυλίγεις, κι άλλο τον πάπυρο, κι άλλο. Κι άλλο. Scroll down. Έχεις πάρει την κάτω βόλτα. Και δεν είναι ζητούμενό σου οι πληροφορίες, το αρχείο. Νομίζω πως αυτό που λαχταράς, κατρακυλώντας, είναι το απροχώρητο, είναι να γίνεις ο παππούς στο μπάνιο του: μαγνητισμένος απ’ τη ρίζα σου, στη ρίζα σου να πέσεις.

[…]

παρα/τήρηση