Τέσσερα ποιήματα της Σαπφούς και της Νύχτας

Ἔκτωρ

 

Πίστη ονομάζουν τα ενδύματα
του ορατού.

 

Τα σανδάλια του όμως
ιστία ύπνου.


αὖα

 

Το φαντασμαγορικό με την ενοχή
είναι ότι είναι διάφανη.

 

Και διαχέεται λεκτικά
ως χρώμα στην όραση.


βεῦδος

 

Η αιτία της νόσου των ανθρώπων
είναι η ίδια η ιδέα της αιτίας.

 

Ή μάλλον η ελιά της.
/ δηλαδή η παμπάλαια ομιλία της γλώσσας της /


ἰοίην

 

Λέξεις είναι
οι υπνοφόροι αντίχειρες των πραγμάτων.

 

Ποιήματα  όμως εκείνα  τα κομμένα δάχτυλα
που πέφτουν πετώντας κάθε φορά που μιλάμε άναυδοι έξω απ’ το φως.

 


 

/ επιστροφή δεν υπάρχει:
οι Άλπεις του μέλλοντος τα έλη του Δάντη είναι /

 


 

σημειώσεις

 

Ἔκτωρ, Σαπφώ, απόσπασμα 180 LP, αυτός που κρατά, αυτός που έχει

αὖα, Σαπφώ, απόσπασμα 175 LP, η αυγή

βεῦδος, Σαπφώ, απόσπασμα 177 LP, διάφανο γυναικείο φόρεμα

ἰοίην, Σαπφώ, απόσπασμα 182 LP, μπορεί να φύγω

 


 

Το μάτι και η Νύχτα

κατηγορία: ποίηση

προσεχώς από τις εκδόσεις Νεφέλη

1 παρα/τήρηση

παρα/τήρηση